છેટા રહેજો

કાવ્ય : 51

*

'છેટા રહેજો, કૂતરું હડકાયું થયું છે.'
ભાદરવો આવે ને દલિત વેઠિયો આખા ગામને ચેતવે.

માણસને શિંગડાં ફૂટે,
પૂંછડી ઊગે,
ન્હોર નીકળે,
વાઘદાંત બહાર આવે
ને લોકોને ભરખી ખાય
ત્યાં લગી કોઈને અણસાર ના આવે.
કોઈ કહે નહીં :
આ જનાવરથી છેટા રહેજો!

એ ચાર પગે ચાલતો નથી
એટલા ખાતર જ વર્તાતો નથી.
એ પ્રાણીઓની નહીં પણ પાર્લામેન્ટરી ભાષા બોલે છે
એટલે જ પરખાતો નથી.
એ ખાદીસિલ્કના સફેદ કુર્તાબંડી પહેરે છે
એટલે જ ઓળખાતો નથી.
એ પોતાને જનતાનો સેવક કહે છે
એટલે જ લોકોને વાઘવરુ કે આખલાપાડા જેવો લાગતો નથી.

પણ બહુ ભેલાડ કરે છે એ,
દેશમાં કોઈને કોઈને તો એ દબોચી લે છે.
આમ તો સૌ પરેશાન છે
આ માણસખાઉ જાનવરથી.

હું પરગજુ થઈને ગામવચાળે મોટી બૂમો પાડી ચેતવું છું : છેટા રહેજો,
માણસ જાનવર થયાં છે.
ત્યારે લોકો મારાથી છેટા રહે છે,
મને અછૂત માને છે,
મને ખોટો ખબરી માની મારો જ બહિષ્કાર કરી દે છે.

હડકાયા કૂતરાને આખું ગામ ઓળખી જાય છે,
બેપગા માણસખાઉ જાનવરને કોઈ ઓળખી શકતું નથી.
એની સેવાથી છેતરાઈને
એને જ સૌ પોતાનો રક્ષક માને છે,
એને જ ફરી ફરી પોતાનો રાજા નિમે છે.

મને અછૂત ગણો કે અસ્પ્રુશ્ય,
હું તો પ્રજાપ્રેમી દેશપ્રેમી વેઠિયો છું,
હું મારા ભાગની વેઠ અદા કરીશ
અને દેશ આખામાં સાદ પાડીશ :

માણસ જાનવર થયાં છે,
છેટા રહેજો.

*

નીરવ પટેલ

4-2-2019